Alexa
DOLAR
7,5198
EURO
8,9827
ALTIN
412,84
BIST
1.542
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İzmir
Az Bulutlu
14°C
İzmir
14°C
Az Bulutlu
Salı Çok Bulutlu
17°C
Çarşamba Parçalı Bulutlu
19°C
Perşembe Sağanak Yağışlı
16°C
Cuma Az Bulutlu
15°C

İnsan

İnsan

Kolay değil insan olmak. Kolay değil insanı anlamak, anlatmak. Kolay değil, çünkü insan o denli karmaşık,  bencil olabiliyor ki bazen ve o denli acımasız; ilkel, umarsız, kendi varlığının etrafında dönüp duran!

Dilimin döndüğünce anlatmaya çalışayım. Eski bir şiirimin bana yardımcı olacağını düşünüyorum. Eski dememe bakmayın, insan gibi hep yeni!

Gece koyu,
Alıp başını gitmiş yıldızlar,
Gökyüzünün karanlık köşelerine;
Ve gecenin teni kadar koyu düşüncelerim,
Gece kadar karanlık hissettiklerim.

Üzgünüm, yorgunum, kaygılıyım!
Dünyanın bütün yükü omuzlarımda.
Aslında,
Keşfetmekle başladı varlığım.
Ateşi ben buldum, insanı ısıttım.

Avcılıkla başladım öldürme işine.
Önceleri karnımı doyurmaktı amacım
Sonra,  daha çok şeye sahip olmak istedim;
Ve insana doğrulttum silahımı, insana.
İşte o noktada başladı insanın insana kulluğu.
Acılar, açlıklar, yalnızlıklar…

İşte o noktada başladı savaşlar.
Silahlanmanın önünü alamadım.
Ürettim daha yenisini, daha gelişmişini;
Başkalarının üzerinde denedim ürettiklerimi.

Nihayetinde, atom bombası, kimyasallar;
Hiroşima, Nagazaki;
Asit yağmurları, buharlaşan insanlar…
Tanrı’m ne vahşetti o!

Vietnam, Afganistan, Irak;
İşgaller, ölümler, yangınlar…
Ve ozonu deldim, ozonu.
Aç gözlülüğüm uğruna,
İhtiyacımın çok ötesini istemem uğruna,
Dünyanın dengesini bozdum.

Canavarlar yarattım,
Doyumsuz, maskeli canavarlar.
Yedikçe daha çok acıkan,
Daha çok yeme ihtiyacı duyan canavarlar.

Tanrı’m,
Ne maskeydi o!
Ne korkunç bir maskeydi,
Melek görünümünde şeytanı yaşatan.

Artık ağlıyor gece,
Göçüp giden yıldızlarını istiyor.
Hak etmeden yok edilen
Masum insanlara ağlıyor gökyüzü.

Üzgünüm, yorgunum, kaygılıyım!
Dünyanın bütün yükü omuzlarımda.
Ağır geliyor, kaldıramıyor bu yükü bedenim.
Karanlık gecelerine sığındım.
Kuytu köşelerinde yıldızları aradım,
Yitip giden yıldızları.

İlk gülüşlerinde yok olup giden çocuklarla,
Hayalleri katledilen genç kızlarla,
Savaş meydanlarında bedenlerini bırakan yağız delikanlılarla
Ve çocuklarına siper olup ölen
Analarla, babalarla, ninelerle, dedelerle buluştum.

Kaybolan yıldızları sordum onlara.
Sustular, haklıydılar.
Kendi tercihleri hiç olmamıştı,
Zaten hep susmuştular.

Ben de sustum.
Nasıl konuşabilirdim ki
Yaşanan bunca acıdan, haksızlıktan sonra?
Nasıl konuşabilirdim ki
İnsanın insana yaptıklarından sonra?
Utanıyorum, çok utanıyorum.
Tanrı’m ben neyim?
Şeytan mıyım, melek miyim?

Tanrı’ m!
Tek bir insan,
Sıyrılıp yaşamın maskesinin gölgesinden,
Gösterebilecek mi gerçek yüzünü?
Korkmadan yürüyebilecek mi
Ölüm kusan silahlara, kimyasallara karşı?
Ve yeniden en yüce değer olan sevgi,
Gelinliğini giyip, özgürce dolaşabilecek mi ülkemin sokaklarında?

Nasıl güvenebilirim şimdi, asılları değişmiş sözlere,
Sahte gülüşlere,
İnsan görünümündeki maskelere?
Nasıl güvenebilirim?

Yürümeli, yürümeli!
Günün ilk ışıklarıyla kalkıp yürümeli.
Mutlaka, mutlaka vardır;
Maskelerin gölgesinde olmayan yüzler,
Aslolan sözler ve içten gülüşler.
Mutlaka vardır ve olmalı.

Yola çıkmalıyım.
Günün ilk ışıklarıyla yola çıkmalı ve aramalıyım
Yitip giden yıldızları, aslolan insanları.
Vazgeçmemeliyim!
Aramalıyım, aramalıyım, aramalı.

Ne zor şeymiş insan olmak?

Kendini arama yolculuğu sürüyor insanın. Ya da kendi gibi görünenleri anlama yolculuğu.  Öyle görünüyor ki bu yolculuk hiç bitmeyecek…

Yorumlar
  1. Uğur Çelik dedi ki:

    Saygıdeğer Hocam makaleleriniz, görüşleriniz ve doğal, güzel şiirleriniz karşısında gıpta ediyorum. Bilhassa bu makalenizde paylaştığınız şiiriniz enfes bir şiir, çok beğendim.