Alexa
Medya Siyaset

Kıymayın Efendiler | Ayşe Uçar

Kıymayın Efendiler | Ayşe Uçar

Kıymayın Efendiler | Köşe Yazıları | Ayşe Uçar 

Öyle zorluydu ki özgür topraklara sahip olmak, öyle kan gölü, can gölü.

Öyle ağırdı ki analara evlat acısı…

Kafkasya,  Goliçya, Kanal, Irak, Filistin, Çanakkale cephelerinde çok canlar verilmişti…

Ne içindi, verilen canlar, can evlatlar…

Yağmur yağdığında toprağın kokusunu hissettiğinde içinde Vatan büyütenlerin savaşıydı.

Onlar istediler ki, çocuklarımız özgür olsun, onurlu, başı dik büyüsün, büyüsünler ki, 15’liler gibi gitmesinler diyarlarından.

Gözyaşlarını kattılar acılarına, umutlarına, sahip çıktılar canları pahasına vatanlarına…

Topraklarını, ağaçlarını, korumak değil mi idi verdikleri canların bedeli…

Can verirken son kez geçti gözlerinin önünden yavuklusu, son kez bakamadı dahi resmine, resmindeki gözlerine, sırma saçlarına…

Anası geçi gözlerinin önünden, hamur yoğuran, ellerine kına yakıp yollayan anası…

Babası geldi şefkatle umutla bakıyordu gözlerine aslan oğlunun…

Ve gözleri gökyüzüne takıldı, toprağa ektiği zeytin ağacıydı son gördüğü…

Gitti…

Oysa ki kendi elleriyle büyütecekti zeytin ağacını, biliyordu bereketiydi, ekmeğiydi, öyle şefkatle ekmişti toprağına zeytin ağacını, ve ayrılırken ana ocağından en son ona takılmıştı bir daha göremeyecek gözleri…

Oysa kök salan zeytin ağacının köklerinde yaşıyordu şimdi, ağacı ile kök salmıştı bu topraklara, şehidim…

Kıymayın Efendiler…

Bu topraklara kök salmış, tarihimize, geleceğimize, sesimize, nefesimize…

O baltayı sadece bereketimize değil, bu topraklara kök salmış şehitlerimizin emanetlerine vuracaksınız, yapmayın efendiler.

Hangi cevher, hangi maden, hangi sanayi, hangi zenginlik daha değerlidir, şehit emanetinden.

Emanetleridir çam kokan, çilek veren, dağları…

Emanetlerine kıymayın efendiler…

Anasından ayırdığınız evlat acısı gibidir, toprağından, köklerinden kopardığınız ağaçlar, nasıl kolu kanadı kırılırsa ananın, toprağında kırılır sesi, bereketi.

Ve ne güzeldir emek vererek kazanılan ekmek,  helaldir hem de.

Sizin ramazan sofralarında çöpe attığınız nimetlere benzemez bizim ekmeğimiz, emeğimiz, biz Yaratan’a şükrederiz, O’nun yarattıklarına emek vererek saygı duyarız, bir dilim ekmekte, bir tabak zeytinde buluruz helali.

Bizler ağaçları sevgiyle anlattık çocuklarımıza, o minicik elleriyle diktirdik fidanlarımızı, o minicik ellere, kocaman sevgi dolu yüreklere kıymayın.

Ağaçlarımıza, özgür nefesimize dokunmayın haram ellerinizle.

Kıymayın efendiler…

İzleyin, bir bakın nasıl yeşeriyor milim milim, nasıl sarılıyor toprağa kökleri ile toprak anaya, tıpkı bizim gibi…

Bırakın rüzgâr olsun al bayrağa, bırakın can olsun toprak anaya, bırakın bereket versin ana vatana…

Kıymayın efendiler, ağaçlara, zeytin ağaçlarımıza…

Kupkuru çöllerde görünen vaha gibidir, toprakta kök salan ağaç, alın teridir yüreği kocaman yoksulun, emeğidir, sabırla büyüttüğü evlat gibi.

Kurumuş topraklara can, bahara çiçek katandır, hayatımızın umudu, gece gibi gündüzlerimizin yıldızıdır onlar…

Toprak anadır…

Namert eli değdirtmeyin…

Kıymayın efendiler kıymayın…

Bırakın rüzgârlarla buluşsun, vurdukça zeytin döksün dalları, balta vurmayın canlarına, vurgun yemesin yüreklerimiz…

Kıymayın efendiler…

 

Medya Siyaset
Ayşe Uçar

Ayşe Uçar

"Söz konusu vatansa,gerisi teferruattır diyen" Atatürkçü,Cumhuriyet kadını...
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ