Alexa
DOLAR 7,6263
EURO 8,8753
ALTIN 458,513
BIST 1128,3
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İzmir 29°C
Parçalı Bulutlu

Ne Güzel Günlerdi,O Günler

Ne Güzel Günlerdi,O Günler
24.05.2020 - 17:00
A+
A-

Çocuktum.
Bayram günlerini iple çekerdim.
Babam elimden tutar, çarşıya götürürdü.
Ayakkabı satıcısına uğrardık.
İçi astarlı lastik ayakkabı denerdim.
Hep bir numara büyük olanı alırdı.
Satıcı, lastik ayakkabıyı gazeteye sarar elimize verirdi.
Gözüm, “kundura” ayakkabılarda kalırdı.
Sonra manifaturacıya giderdik.
Manifaturacı, beni şöyle bir süzdükten sonra, çıkardığı pantolonları giydirir; “oldu”, “olmadı” yorumunda bulunurdu.
Babam, çoğu zaman satıcının sözüne itimat ederdi.
Beğenip, beğenmemek gibi bir şansım yoktu.
Aklım takım elbiselerde kalırdı.
***
Eve, çok mutlu dönerdim.
İçim, içime sığmazdı.
Dünyalar benim olurdu.
Aldıklarımı giyer, anneme gösterirdim.
Yarım aynada kendime bakar dururdum.
Yatmadan önce, yeni pantolonumu ütü boyunda düzenler, yatağımın altına sererdim.
Ütüsü bozulmasın diye kıpırdamadan yatardım.
Uyku haram olurdu.
Sabahlar olmazdı.
Yanıbaşına koyduğum, lastik ayakkabıma bakarak, yarı uykulu sabahlardım.
***
Annemin, “bugün bayram, erken kalkın çocuklar” anonsu ile uyanırdım.
Elimi, yüzümü yıkamadan, yeni giyislerimi giyerken anneme yakalanırdım.
Önce temizlik, sonra giyisi uyarısına uyardım.
Bayram namazına gidenlerin dönmesini beklerdim.
Namazdakiler dönmeden, bayram ziyareti başlamazdı.
***
Giyisilerimi giyer, sokağa fırlardım.
Önce komşularımızın kapısını tıklardım.
Ellerini öperdim.
Kimi sadece şeker, kimi şekerin yanında para, kimi mendil; kimi de şeker, para ve mendili birlikte verirdi.
Şeker’e doyardım.
Para verenleri daha çok severdim.
O paralarla şeker alırdım.
***
Herkesin yüzü güleçti.
Teyzelerin, dedelerin, abilerin, ablaların gözleri ışıl ışıldı.
Büyük adamlar gibi karşılanırdım.
Yürekten sevdiklerini hissederdim.
***
Ne güzel günlerdi, o günler.

 

Celal Durgun

Celal Durgun

20 Eylül 1952 doğumluyum. 27 yıl öğretmen olarak Milli Eğitim’de çalıştım. ADD Milas Şubesi Başkanı olarak iki dönem görev yaptım. ADD Genel Merkezince çıkarılan dergi ile Mudafaa-i Hukuk dergisinde yazılarım yayınlandı. Halen Milas Önder gazetesinde yazıyorum.
Celal Durgun Tüm Yazıları
YORUMLAR
  1. GÖNÜL PINAR ATACI dedi ki:

    Bütün çocukların ve tüm çocukluğumuzun o GÜZEL GÜNLERİ,tekrar gelecekler ve herkesi yine böylesine sevindirecekler ve büyüleyeceklerdir. Çok değerli ve gerçek Atatürk’cu hocamız sevgili Celal DURGUN’a özel tebrikler ve mutlu bayramlar.