Alexa
DOLAR
8,2364
EURO
10,0327
ALTIN
484,93
BIST
1.441
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Ankara
Çok Bulutlu
19°C
Ankara
19°C
Çok Bulutlu
Pazartesi Az Bulutlu
18°C
Salı Az Bulutlu
20°C
Çarşamba Az Bulutlu
24°C
Perşembe Az Bulutlu
29°C

Yüzde 2’lik koltuklar

Yüzde 2’lik koltuklar

Ülkemizin sorunları katlanarak büyüyor. Ekonomide, sağlıkta, eğitimde, kültürde ve bütün alanlarda var olan bozulmalar salgının etkisiyle derinleşiyor.

2017 yılının şaibeli anayasa referandumu ve 2018 seçimleri sonrası dönüştürülen sistem siyaseti de kilitlemiş bulunuyor.Olguların değil algıların biçimlendirdiğisistem içerisinde her türlü bencillik ve fırsatçılık kendine yer bulabiliyor.Dolayısıyla eşitlikten, adaletten yoksun sistemin bütün yükünü taşıyan sabit ve dar gelirlilerinçığlıkları büyüyor.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sayfasında yer alan‘Faaliyette Olan Siyasi Partiler’ listesi incelendiğinde;2020 yılı 26 siyasi parti kurulumu ile son 20 yılın en çok siyasi partisinin kurulduğu yıl olmuştur.14.08.2001 tarihinde Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) ülkenin 17. siyasi partisi olarak kurulmuştu. Aralık 2020 sonu itibariyle ülkemizdeki siyasi parti sayısı 107 olmuştur. İşte bu hormonlu büyüme yazımın başlığını oluşturmuştur.

Bulunduğumuz yerde ülkeyi yönetenlerin oyları düşüyor, muhalefetin oylarında beklenen artış sağlanamıyor,  kararsız oylar ise sürekli artıyor.

Seçimlere katılan siyasi partilerin oylarınınsayımında 0-1 arasında oy alanların toplamı ‘diğer’ adı altında değerlendirilmektedir.Örneğin 24 Haziran 2018 milletvekili seçimlerinde diğer partilerin oylarının toplamı yüzde 2 olmuştur.Son süreçte yapılan kamuoyu anketlerinde de bu sonucun değişmediği gözlenmektedir.

Anketlere göre mevcut siyasi partilerin 7’si yüzde 1’in üzerinde oy alabilecektir.Şimdi kalan 100 partinin tamamının seçimlere katıldığını varsayalım. Diğer partilerin toplam içindeki oy oranları yüzde 2 olduğuna göre herbir partiye düşen oy oranı ortalama 0,02 olacaktır.Yani ülkemizde diğer oylar adı altında 0,02’lik oy potansiyeline sahip 100 tane siyasi parti bulunmaktadır.Üstelik böyle bir tabloda kuruluş aşamasında olan yeni partiler de söz konusudur.

Öyleyse bu partilerin kuruluş amaçları nedir?

Bilindiği üzere iktidar cephesi oylarındaki düşüş sebebiyle bir süredir genişleme arayışlarını sürdürmektedir. Bu bağlamda yüzde 1’in üzerinde oy oranına sahip Saadet Partisi (SP) ile yapılan görüşmelerin sonucu merakla beklenmektedir.Öte yandan bu süreçte anamuhalefet partisinin bölünmesi çalışmaları da sürdürülmektedir.Nitekim Muharrem İnce’nin kuracağı partide yer almak üzere Cumhuriyet Halk Partisi (CHP)’den üç milletvekili istifa etmiştir.

Düşünelim kendisini Cumhurbaşkanı adayı yapmış partisinden ayrılan ve yeni bir parti kurma aşamasına gelen İnce’nin asıl amacı nedir?

Partiler elbette demokrasilerin vaz geçilmez unsurlarıdır. Ancak egemenliğin millete verilmediği, meclisin işlevsizleştirildiği bir yönetimde bu durum düşündürücüdür.  Dolayısıyla bu parti bolluğu kimin işine gelmektedir?

Yaşam koşullarının zorlaştığı ve durumundan memnun olmayanların oranının sürekli arttığı bir ülkede, amaçlarının memlekete hizmet olduğunu söyleyerek yola çıkan 0,02’lik koltuklar neden bir araya gelemez ve daha güçlü birliktelikler oluşturmazlar?

Hepsinden önemlisi halen anketlerde AKP’nin birinci parti konumunu koruması, ülkede etkili muhalefet yapılmadığının göstergesi değil midir?

Gelinen aşamada bütün partiler gözlerini artan kararsız oylara dikmişgözükmektedirler.Yani yüzen oylara… Maalesef yüzen oylara erişebilmek adına kendileri de yüzen partilere dönüşmüşlerdir.

Kurulma aşamasındaki siyasi partiler ve anketlere göreortalama 0,02’lik oy oranına sahipsiyasi partilere gelince;onların hesapları siyasi pazarlıklar, transferlerve benzeri hamlelerle kendilerine yer edinebilmek…Öyle görünüyor ki tek adam yönetiminde çok partili hayat doludizgin ilerliyor.

Milli egemenlikten söz edip egemenliği elinde tutmaktan geri durmayan;il/İlçe başkanlarını atayan, milletvekili listelerini oluşturan ve parlamenter sistemin bugünlere gelmesinde etkisiz kalanlar ile kurulmuş ve kurulmakta olan siyasi partilerin tamamı demokrasinutukları çekmektedirler. Kendi partisinde parti içi demokrasiyi sağlayamamış bu partiler ülkeye demokrasi getirecekler öyle mi? Hem de güçlendirilmiş parlamenter sistem getirecekler… Buna kargalar bile güler.

Oysa demokrasi için, kuvvetler ayrılığı için, bağımsız yargı için,daha adil ve eşit yaşam koşulları için, özgür basın ve insan hakları için, özetle Türkiye Cumhuriyetini kuran büyük Atatürk’ün söylem ve eylem bütünlüğü çizgisinde bağımsız ve çağının seçkin bir ortağı olabilmek için bölünmek değil, birleşmek gerekiyor.

Yazık değil mi, her karışı şehit kanlarıyla sulanmış bu güzel vatana. Yazık değil mi geleceğimizin aydınlık bakışlı çocuk ve gençlerine, yazık değil mi?

“…Yazık sana ağlamayan şiire,

Yazık sana titremeyen vicdana,

Yazık sana uzanmayan ellere,

Yazık seni kurtarmayan insana.”(Mehmet Emin Yurdakul)

Türkiye hiç bu kadar karanlık bir süreç yaşamamıştı. Bütün bu yaşananlar insana Büyük Ortadoğu Projesi’nin; böl, parçala, yönet politikalarını anımsatıyor.

Yorumlar
  1. İnci Topçu Ada dedi ki:

    Türkiye de bu kısır döngü bu tıkanmış siyaset, çözümsüzlük her geçen gün umutsuzluğa itiyor bizleri. Galiba sorun sistemde var olanların karşıt görünüp de birlerini desteklemeleri. Güzel bir analiz olmuş. Umarım katkı sunar.

  2. Yusuf İPEKLİ dedi ki:

    Makalenin en önemli bolümü sonuç kısmında saklı aslında. BOP’ un böl, parçala, yönet tuzağı. Tuzak, zira BOP’ u oluşturan unsurlar bu planı 50 li yıllarda kurgulamışlar. Bizimkiler ise iki ileri üç geri debelenip duruyor. Derli toplu bir program yok. Kadro var, işlevsel değil. Bir de gereksiz hırs olunca. Benim olsun küçük de olsa olur anlayışı olunca. İnce yi kınıyorum. Bir büyük bölen olacak Ne yazık ki… Oysa bir bilen olabilir, siyaset üstü konuşlanır, ülke kaderini değiştirme yolunda önemli bir misyon üstlenebilirdi. Dedik ya zaaflar, zaaflar…

    Yazınızı bir çırpıda okudum. Derli toplu. Hem tespit var, hem de öneri…

    Kulaklara küpe olacak nitelikte. Kutluyorum.